"İnsan sevince yorulan kalp, Allah'ı bulunca dinlenir."
Kalp, en çok sevdiğinde yorulur. Beklerken, korkarken, kaybetmekten ürkerken… Sevgiyi taşımaya çalışırken ağırlaşır. Çünkü insanın sevgisi eksiktir; fanidir, değişkendir, kırılgandır.
Ama kalp yönünü Allah’a çevirdiğinde, yük hafifler. Bekleyiş tevekküle, korku güvene, eksiklik huzura dönüşür. Çünkü sonsuza yaslanan bir sevgi, insanı yormaz; dinlendirir.
Gerçek sükûnet, kalbin sahibini bulmasıdır.
Asya Evn