Knut Hamsun uzun zamandır okumaya niyetlenip yeni başlayabildiğim bir yazar oldu. Yine okuma zevkime güvenip iyi ki okudum dediğim kitaplardan biri oldu bu kitap.
Bana hafif Sartre hafif Kafka ve bolca Rus edebiyatı ve Dostoyevski hissi verip beğendirdi. O soğuk hava ,eprimiş kiyafetler ve donmuş düşünceler, kendi kendine iç çatışmalar konuşmalar, yine cepdeki son 10 kapiklik yerine son 10 kron ve bitmeyen tükenmeyen yoksulluk,açlık,soğuk.
Muhtemelen bu İskandinav Dostoyevskisinin bir kaç kitabını daha okumam için başlangıç oldu.