İnsanın adı onunla en az ilgili olan yanıdır.
@Atakum
1570 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Devrim sonrası hayal kırıklığı yaşayan bir devrimcinin, hayata öfkesinin kitabı.
Kitap kesinlikle 18 altı yaş grubuna uygun değil. Oldukça fazla cinsel betimlemeler var. Yazar her duyguyu cüretle kaleme dökmüş. Hayatta yaşanan her türlü duygusal şiddetin bakımevi üzerinden cisimleşmiş özeti burada karşımıza çıkıyor. Kitapta bolca İngiliz şairlerden alıntılar var. Kitabın baş karakteri William, şiirlerle romantik bir kapı açarak ruhunu dinlendirmeye çalışırken aynı zamanda da öfke nöbetleriyle her türlü zorbalığa bizzat başvuruyor. Yazar şizofreni hastası ve bir bakımevine yatırılmış. Muhtemelen kitaptaki örgüler gerçeklikle sarılı. İşte bu acı verici. Yazar 47 yaşında intihar etmiş. Bu kadar derin bir hayal kırıklığı hayata bağlanmayı güçleştirebilir. Amerika tersine bir rüyayla yazara karabasan olarak çökmüş. Kitabın sonu eksik kalmış gibi, ya da yazar bu hikayeyi bu kadar uygun gördü ama bir şeyler eksik hikayenin sonunda. Mutlaka okunmalı mı? Bu soruya cevabım hayır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Küçük bir kız çocuğunun sevgiye ve ilgiye hasreti ne güzel anlatılmış. Babasının bırakıp gittiği bölüm çok etkileyici. Hüzünlü ama sıcacık bir hikaye.
Kitabın dili ağdalı değil, sade bir derinlik var.
Tüm çocukların sevildiği ve değer verildiği ailelerde mutlu olarak büyümeleri dileğiyle...
Yazar çok faklı bir perspektiften yani acının tarafından bakarak toplumu inceliyor. Genelde mutluluk, aşk, haz üzerinden kurgulanan hayatı eksik ve yetersiz buluyor. Acıdan soyutlanmış bir mutluluğu gerçek bir mutluluk olarak nitelendirmiyor. Yazara göre, gerçek mutluluk mutlak bir derinliğe ve o derinlikte bir acıya tutunmuştur.
Yazarın dikkat çektiği esas husus acıdan kaçarken kaçırdığımız gerçeklik. Mesela hayatı uzatmak isterken esas olanı yani hayatı iyi yaşamayı ötelediğimizi belirtiyor.Yazar pandemi döneminden oldukça etkilenmiş bu kitabın genel diline sirayet ediyor.
Kitap çok nitelikli alıntılarıyla, keyifli ve yüksek bir anlatım gücüyle beni etkiledi.
Muhteşem bir yolculuktu. Dili sade okuması çok keyifli bir eserdi. Her satırı önemli ve derin bir kitap. Bazen mizahla bazen de dertli bir mektupla okuyucuya hayatı anlatıyor. Almanca öğretmeninin kasvetli ruh halini iliklerime kadar hissettirecek bir anlatım. Zübük'ün tüm dalaverelerini tebessümle okurken bir yandan da hüzünle bu gerçekliğin hayatı esir almasını düşündüm. Duygudan duyguya sürükleyen inanılmaz bir eser. Aziz Nesin'in her hususta inanılmaz bir gözlemci olduğunu da yine bu kitap vesilesiyle yeniden görme fırsatım oldu. Misal olarak cami projesini anlatırken çok ince detayları atlamadan yazmış bunun gibi çok örnekler var. Bu kitap için ne kadar emek verildiğini nice araştırmalar/gözlemler yapıldığını görüyorsunuz. Tüm bunlara ek olarak eserin sinemaya çok iyi uyarlandığını görmekten mutlu oldum.
Aziz Nesin'in bu kitabının herkes tarafından okunmasını tavsiye ediyorum.
Zweıg çok derin bir insan. Her kitabı ayrı ayrı güzel. Yine o muhteşem kalemiyle karşımızda, bu sefer diktatörlüğün farklı bir maskesini kaldırmış. Bu eserinde de otokratik bir din anlayışının bir ülkeyi ne hale getirdiğini tarihe not düşmüş. İlk başlarda romantik görünen bazı dini argümanların nasıl despot bir hale dönüşerek insanları diri diri yakacak bir zalimliğe/ canavarlığa dönüşebileceğini bize gösteriyor. Aynı vahşete yakın zamanda bizler de şahit olduk.
Aşırılık ister dini ideolojilerde olsun ister sosyolojik diğer idealarda olsun aynı sonda birleşiyor. Bu vahşetin diktatörlüğü olarak hep karşımıza çıkan fanatizmden başka bir şey değildir. Aşırılığın her türlüsü toplumlara felaketten başka bir şey getirmiyor.
Bu eser insanlığın ders çıkarması için tarihe düşülmüş bir nottur. Tavsiye ediyorum.
