Esra Üstün
@Atakumkitapk
24 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Refakatçi kadınlar E.'nin kim olduğunu öğrenmek için çıldırıyorlardı. "Bir yakınınız herhalde," dediler. Evet şuyum olur diye devam etmemi bekliyorlardı, cevap vermedim, öylesine başımı salladım.
Daha fazla soru sormadılar ama meraklarını gidermeyen bu tavrımı sürdürürsem, tıpkı bana yakınlık derecesi çok manidar olan o yakışıklı kişi gibi kibirli haller takınırsam şu birkaç saattir bana verdikleri sevgiyi geri almaya hazır olduklarını ekşiyen suratlarıyla ifade ettiler. Hiç şaşırmadım, biz böyleydik, biz dünyanın bu coğrafyasında yaşayanlar sevgimizi ve ilgimizi çok kolay verip çok kolay geri alan insanlardık.
Eyşan'la ben bugünkü Türkiye'nin on yıl önceki hali gibiydik. E.'yi kısmen de olsa almıştım, E.'nin hayatına yerleşmiştim ama iktidar olamamıştım, kültürel üstünlüğü ele geçirememiştim. On yıl önceki Türkiye'den farklı olarak bende para da yoktu üstelik. Yapabileceğim tek şey tıpkı Türkiye'nin yeni zengin sınıfının yaptığı gibi Eyşan'ın huzurunu kaçırmaktı. Ancak Eyşan'ın hayatına musallat olan bir illet olabilirdim, Eyşan'ın yaşama sevincini öldürmekle yetinmeyi öğrenmem gerekiyordu, öğrendim. Türkiye'nin yeni zengin sınıfı da öyle yapmıştı, hızla fakirleştirdiği kültürlü, biraz kibirli, medeni ve neşeli olmaktan vazgeçiremediği sınıfların yaşama sevincini öldürmeyi görev bilmişti.
Anneannem acılarını revize etmişti, geçmişini kızına bile yenileyerek aktarmıştı. Çünkü aile geçmişi böyle yazılırdı. İnsan iğneyle kuyu kazarak eriştiği hikâyeleri ve yaşadıklarını bir araya getirir, çıkan resmi beğenmezse değiştirir; kendisini mutlandıran, kıvançlı bir tarih haline getirir ama ortaya çıkmak gibi kötü bir huyu olduğu söylenen gerçek hiç beklenmedik bir kriz ânında, tutulamayan şiddetli bir kusmuk halinde ağızlardan fışkırır, yer gök gerçekle dolardı.
