Ralph, kirli bedeni, karmakarışık saçları, silinme iş burnuyla, çocukluk döneminin bitmesine, insan yüreğinin karanlığına ve Domuzcuk denilen o gerçek, o akıllı arkadaşın havalarda uçup ölmesine ağladı.
Ralph'ın gözlerinden yaşlar boşandı;hıçkıra hıçkıra, titreye titreye ağladı. Buraya geleli ilk kez kendini koyuveriyor, ağlıyordu.
Duyduğu keder, tüm gövdesini ürperti, sarstı, parçaladı sanki.