Yunus Emre Ateş
@Atesovski
Oldukça cahilimdir ama epey okurum
Gençlerin hayatı klasik Rus romanı gibi oldu ceplerinde birkaç lira, bulabilirlerse bir parka, ev yapımı alkol, her an bir suç işleme potansiyeli ve Çar'a olan büyük nefret.
Reklam
En çok evimde mutluyum; bu yüzyılın dışarısında bir olmamışlık, bir manevi süprüntü, bir ideoloji kayması, bir gurur eğikliği, bununla beraber gelen müthiş bir yozlaşma, alafranga kaygılarla birlikte fevkalede bir özentilik ve sinsi yaklaşımların kirli yansıması var; öyle işte.
Ben öcümü bu dünyada almak isterim! Bugün! Burda! Dostun düşmanın önünde! Benim sorunum bu insanlarla, bugünle, burasıyla!.. Göreceğim adaleti bugün göremezsem, bir değeri yoktur nazarımda!...
Sayfa 235
Ben bizim ülkeyi seviyorum, ne olursa olsun, olsun. Ben seviyorum onu ve sadece orada varlığım yaşamak için bir hedef buluyor. Ben o uyuşturan güneşi, o ağır gün batımlarını ve o toprak sokakları ve o zavallı, mutsuz, içten pazarlıklı ve çürümüş halkı seviyorum.
... Keşke Hafız gibi şiir söyleyebilseydim ve onun gibi gelecekteki insanların tüm yaşamları boyunca yaşadıkları tüm içtenlikli anlarla ilişki kurabilecek bir duyarlılığa sahip olabilseydim.
... Başkalarının tutsak alan benlerinden ayrı olarak kendi özgür ve dingin benine varmadıkça hiç bir şeye varmayacaksın... Kendini tam ve tüm bir şekilde yaşamını insanın ölümü ve yok oluşundan alan o güce bırakmazsan kendi yaşamını yaratmayı başaramayacaksın... Sanat en güçlü aşktır ve insan tüm varlığı ile ona teslim olduğunda insanın onun tüm varlığına kavuşmasına izin verir.
... Hayret, ne kadar şaşılası bir dünyadır, ben kimse ile bir işim yokken işte benim bu zararsızlığım ve kendi kendimle olmalarım başkalarının merakına yol açıyor. İnsanlarla nasıl karşılaşmam gerektiğini bilmiyorum. Ben utangaç biriyim. Başkaları ile konuşmayı başlatmada çok zorluk çekiyorum, özellikle bana ilginç olmayan başkaları ile neyse geçelim.
Reklam