Atilla
@Atilla_03
Bakın etrafınıza islamın çizgisini aşan herkesin hüsrana uğradığını görürsünüz.Allahtan korkar,Allahı ve Resülünü tanımaya, sevmeye gayret edersiniz.Çünkü başka bir seçenek kalmaz.Mutluluk dünyada aranmaz..
Şu anda okuduğu kitap
Çünkü, Alçaldıkça yükselirsin yalnızca Allahın rızası için
"Bir insanın kibri, kendinden aşağı gördüğü kimselere karşı davranışıyla; tevazusu ise kendinden üstün olanlara karşı duruşuyla belli olur."
Yahya b. Muâz rahimehullah
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İntihar eden birçok bilim adamı buna en güzel örnektir...
Enaniyet, kişinin gurur ve kibirle kendi aklını mutlak doğru kabul etmesidir. Böyle bir yaklaşım, vahyin rehberliğini gereksiz görür. Oysa vahiy, insan hayatını ve toplumu aydınlatan bir güneş gibidir; akıl ise bu güneşin yanında sönük bir cep feneri hükmündedir. Güneşin olduğu yerde cep fenerinin ışığı anlamını Yitirir. Aynı şekilde, vahyin ışığı karşısında yalnızca akla ve enaniyete dayalı hareketler de anlamını kaybeder.
Vahiyden koparak akla ve enaniyete güvenenlerin sonu, tarih boyunca hüsran olmuştur. Bu kişiler, sıkıntı, belirsizlik ve Çıkmazlarla karşı karşıya kalmıştır.
Annemiz kadar, annemizi verene güvenemiyoruz (Cc).? İman zaafı..
Bir gün birisi size, "Annenin akşam için yaptığı yemeği sakın yeme, zehirli olabilir." dese, boyle bir soz karşısında annenize değil, bunu söyleyen kişiye şüpheyle yaklaşırsınız. Çünkü annenizi tanır ve ondan size bir zarar gelmeyeceğini bilirsiniz. Aynı şekilde, Allah'ı(cc ) doğru tanıyan insan da başına gelen hadiselerin O'nun(cc) rahmetiyle gerçekleştiğini idrak eder. Böylece yaşadığı musibetlerde bile Allah'ın(cc) zarar vermek istediğini düşünmez; aksine, ardındaki hikmeti ve rahmeti görmeye yönelir.
İnsanız, etimiz yenmez beş kuruş etmeyiz. İmansız isek....Din
insan müstakil olarak ele alındığında, yani imanla bağı kesilip madde itibarıyla bakıldığında insanın hiçbir kıymeti kalmaz. İnsanın madde olarak ekonomik değeri yoktur. Eti, kemiği ve derisi satılmaz, yenmez, içilmez. İnsanı değerli kılan ancak Allah(ccj ile olan intisabıdır. O bağ kesildiği an ortaya küfür çıkar. Kişi bu bağı kopardığında "Allahın kulu olmak" gerçeğini reddetmiş olur.
Hâlbuki insan, Allah(cc) ile bağını kestiğinde kuştan daha çaresiz hâle düşer. Dünyaya niçin geldiğini anlayamaz. Ne gezmek ne makam sahibi olmak ne de herhangi bir maddi imkân bu boşluğu doldurabilir.
Kul ile kül arasında çok fark vardır. Tarafını seç ona göre yaşa
insan, alacağı bir ürüne vazifesi için değer verir. Klima, soğuttuğu; soba, ısıttığı ölçüde kıymetlidir. Ocak, pişirdiği; hoparlör, sesi ilettiği ölçüde değerlidir. insan da Allah'ı muhatap olduğu ölçüde kıymet kazanır. Bu yüzden, bu vazife insandan çekildiğinde, insanın düşeceği yer esfel-i sâfilîndir. Nasıl ki bir eşya vazifesini yapmadığı zaman hurda olur ve her hurda ateşle cezalandırılırsa, insan da vazifesini yapmazsa artık hurda sayılır ve ateşle cezalandırılır. Bu nedenle, esfel-i sâfilîne düşen kişi
Cehenneme ehil olur.