Usul usul intizarı çürüten
Bu hercai diken, bu çılgın arzu
Sürüklüyor imkânsız muştuların
Eşiğine gönül vadilerini
Bir ağaçtan düşen yapraklar gibi
Düşüyorum tanyerine
Ya topla yaralı kırlangıçları
Ya da bu vefasız şarkıyı bitir
Özgürlüğe giden tutsaklar gibi
Siyah gözlerine beni de götür...
Kılıcın adaletle çekilmediği yerde kan daima birikirdi. Adalet, güçle birleştiğinde huzuru getirirdi; aksi halde her savaş, sonsuz bir intikam döngüsüne dönüşürdü.