Hangi acılar geçmezdi biliyor musunuz? Aklımıza aldığımız acılar geçmezdi. Beden iyileşir, ruh güçlenir, kalp tecrübe edinir ama akıl hep aynı kalırdı. Hafızamız o kadar güçlü bir düşmandı ki " Tamam bu sefer bitti," dediğimiz bir anda her şey yeniden başlardı. Zihnin kapıları aralanır ve unuttuğunu sandığın her şeyi en küçük ayrıntısına kadar karşında bulurdun. Aklının sana hatırlattığı her anı bedeninde zulüm, ruhunda azap, kalbinde ölümdü. Evet, her acı geçiyordu ama aynı zamanda geçmiyordu.
Ben ondan vazgeçmeye mecburdum ama o, benden bile isteye vazgeçmişti. Evet sorunları olduğunu biliyordum ama orda bana yaşattıklarından sonra onu haklı göremezdim!