Kitabın başında ne anlattığını anlayamadığım bir kitap olduğunu düşündüm. Kitabı yadırgama sebebim çoğunlukla üslubu idi. Edebi anlamda eksiği kesinlikle olan bir kitap. Ergenlik çağına gelmiş bir çocuğun aile içinde yok sayılma, sevgisizlik ve anlaşılmama içgüdüsü ile başarısızlıklar silsilesini anlatıyor. Bu kısımdan sonrası spoiler içerebilir.
Anlaşılmamak, ne istediğinin sorulmaması ve bilinmemesi yani ailesinin ve etrafındaki insanların onun yerine karar vererek onların başarı algılarına hizmet etmek için okula gönderilmesi bir ergen için zordu ama ana karakter her şey için fazlasıyla umutsuz ve nefret doluydu. Karakterin bazı konulardaki nefretinin abartıya kaçtığını ve sıktığını düşünüyorum. Başına zor oturduğum ve bu kadar önerilmesinin popüler kültürün sonucu olduğunu düşündüğüm bir kitap oldu.Kitabın en güzel kısmı ise batıya doğru otostopla gidip sağır-dilsiz taklidi yapmayı düşünmesi. Bir kulübede yaşayacak olması ve kimseye bir şey anlatmak zorunda kalmaması.Aslında günümüzde o kadar da kötü bir fikir değil. Çavdar Tarlasında Çocuklar