Allah'a değil, iktidara yapılmış bir ibadet. Caminin gölgesinde, afişler: Bir adamın dev yüzü, gülümsüyor ama gözleri gülmüyor. Onun bakışında bir vaatten çok, bir tehdit var. Ve insanlar bu tehditin içine doğmuş gibiler. Kabullenmiş, alışmış, içselleştirmiş.
“Herkesin korktuğu sey hayata geç kalmak. Halbuki bir acelemiz yok ki, sanki alıp mutluluklarimizi nereye götüreceğiz ki... Yine de insan oldurmak istiyor. Başardım demek istiyor, içindeyken mutlu oldugu karelerin sayisini artırmak istiyor ve ölümüne korkuyor kendi elinde olmayan yerlerden gol yiyeceğim diye.”