Oysa liberal denilen ekonominin o yağmacı ve vahşi kapitalizminin yıkıcı rekabet ortamı içinde bocalayan Turgut Özal' ın zavallı veletlerinde, bu türden bir umut hiç yok. Çok çalışsalar da, üniversiteler bitirseler de, aç kalacaklar korkusundan kurtulamıyorlar. Ne yazık ki, çoğunun amacı, bizim kuşağın amacından bambaşka. Bizler, kendimizi her açıdan en iyi biçimde eğitip, hem çevremize yararlı olmak, hem de huzur içinde yaşamak isterdik. Onlar ise, ellerinden geldiği kadar çok para kazanmak istiyorlar. Çünkü bizlerin her seyden önemli saymadığımız para, onların tek güvencesi. Bir insanın, insanca yaşayabilecek kadar para kazanması şarttır elbette. Ama Özal veletleri, çok çok para, gerektiğinden fazla para kazanmak istiyorlar.
Bana kalırsa bir insanın yaşamındaki en güzel yıllar gençlik değil 35 ile 45 arasıdır. Gençliğin sıkıntılarından kurtulmuş yaşlılığın sorunlarıyla henüz karşılaşmamışsınızdır .
Örneğin ilerlemiş ruhlar yüksek zekalı insan beyinlerine mi meylederler? Zeka göreceli bir kavram olmakla birlikte, tecrübelerim sonucunda varlıkların gelişmişlik düzeyiyle zihinsel yetenekleri arasında her zaman paralellik olmayabileceğini gördüm. Ancak bir genelleme yapmak gerekirse gelişmiş varlıklarda insani değerlerin, pozitişiğin ve sevginin daha ön planda olduğunu söyleyebilirim. Çünkü bir kimse çok zeki olabilir fakat bunu her zaman pozitif yönde kullanmayabilir.