Yaşamı tutkuyla sevenler dışındakilere ölüm hiçbir anlam ifade etmez. Ayrılacağı bir şeyi olmayan biri nasıl ölebilir ki? Aynlık hem ölümün hem de yaşamın olumsuzlanmasıdır. Ölüm korkusunun üstesinden gelmiş biri yaşam karşısında da zafer de kazanmıştır. Çünkü yaşam bu korkunun diğer adından başka bir şey değildir.
Sadece zenginler ölümü yaşar; fakirler ise bekler onu. Hiçbir dilenci ölmez, sadece sahip olanlar ölür.
Zenginlerin çektiği acı, fakirlerin kuş tüyü yatağıdır. Ölüm tüm sarayların korku ve çilesini kendisinde toplamıştır. Lüks içinde ölmek milyon kere ölmek demektir.
Kitab haqqında deyə biləcəyim birinci söz yəqin ki "Rəzillik" olar. Çünki söz balansımda bu qədər rəzilliyi bir araya gətirərək, bir dəfədən ifadə edə biləcəyim başqa bir söz yoxdu. Kitabda Tanrı alqısı o qədər aşılanır ki, hər cür səfilliyi, murdarlığı "Sevgi" kimi insanlara soxuşdurmaq istəyib Tolstoy. İlk dəfə oxuyanda bunu bir şaka kitabı kimi alqıladım. Umarım da yazarkən süuraltı elə fikirləşib. Çünki həyat yoldaşını yeni itirmiş bir hamilə ananın, uşaqlarını dünyaya gətirərkən həyatını itirməsini və öldüyü zaman yıxılaraq uşağın ayağını şikəst etməsini Tanrı sevgisi adı altında soxuşdurmaq sadəcə şaka ola bilər. Kitabın prizması geri çəkilmiş anlamı budursa, sizin əxlaq və sevgi anlayışınıza ...