Işık Kanat
@Avatarmavisi
4 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
sihirDuygu ve Düşünce
Çok tatlı bir kitaptı, kitabın her sayfası bana hayattan duygular yaşattı. Çok güzel çıkarımlar yaptım hayata dair ve çok haklı buldum.
Bizler çoğu zaman hayatımızdaki olayların kötü kısımlarına odaklanıp bunu kendimize sürekli hatırlatırız. Kendimizi sürekli üzer, hayatın kötülüğünden yakınır, iyi olan her şeye karşı kendimizi körleştirir, güzellikleri görmezden geliriz. Hatta ve hatta bu acıdan beslenir, daha çok acı ve keder görmek isteriz. Olumsuzlukları kendimize çağırır ve onları kucaklar, güzel olan her şeye sırtımzı döneriz. Peki neden bunu yaparız?
Henüz buna karşı net bir cevabım yok. Fakat hepimizin ister istemez kötü olan bazı şeyleri sahiplendiğimize dair kanıtlarım var. Örneğin, migrenim var, sakatım(ufak bir ağrı için dahi) vb.
Bu kitap ile daha çok farkına vardım ki iyi sözler ve dikekler bize dileklerimizi gerçekleştirmek için özgüveni sağlar. İyi hisler hayatın güzelliklerini görmemize yardımcı olur ve kendimiz için iyi olan her şey hayattan aldığımız keyifi ve yaşama hissini en derinlerimize kadar hissetmemizi sağlar
Reklam
-spoiler-
Bu kitabı 2018 yılında okumuştum ve o zaman bir deftere yazdığım notları şimdi buraya geçiriyorum. Anı olarak hep kalsın, ara ara dönüp okuyayım.
Kitabı bugün okumaya başladım. Gelecek zaman kurgusu. Ya böyle olursa denilen bir kitap. Kitapta itfayeciler kitap olan evleri yakıyor. Kurgulanan zamanda insanlar müzik, televizyon, hız, eroin, kavga gibi sadece eğlenmek, mutlu olmak amacı ile yaşıyor. İnsanlar televizyonda anlatılanlar kadar bilgiye sahip ve küçük bir çocuğun konuşması kadar kısıtlı konuşabiliyor. Kitap bulundurmak yasak. Kitap okuyanlar, düşünenler, neden sorusunu soranlar toplumdan dışlanır ve asosyal olarak görülür. Kitaplar yakılır insanlar hapse atılır. Ki bazıları intiharı hapisten daha uygun görür.
Ve bugün (05.11.18) bu kitabı okurken ilkokul arkadaşımla psikologlar ve psikoloji hakkında bir tartışmaya girdik. Kendisi müzik dinleyerek sorununu çözdüğünü ve bir psikolog ile görüşmenin gereksiz olduğunu söyledi. Psikologlar ile görüşen insanların maymuna dönüştüğünü ve psikoloji öğrencilerinin de kendisi gibi düşündüğünü iddia etti. İlk olarak düşündüğünün bence yanlış olduğunu söyledim ve kanıtlamaya çalıştım. Daha sonra onu anlamyı denedim fakat başaramadım. Ve en sonunda konuyu sonuçsuz kapattım. Fakat biraz düşününce çok da sonuçsuz olmadığını fark ettim.
1953'de yazılan ve gelecek kurgusu olan bu kitap aslında gayet güncel. Şu anda ve öncesinde bu şekilde insanları görmek o kadar kolay ki. Okumayan, öğrenmemin gereksiz olduğunu savunan, eğlenmenin bütün sorunları çözeceğine inanan. Kelime dağarcığı basitleştirilmiş, cümle kurmayı bilmeyen ve bir konu hakkında kulaktan dolma fikirleri 'bence' başlığı altında sunup fikrinin altını dolduramayan hatta karşı taraf kanıtlı ve bilgili görüşünü bildirdiğinde hiç sorgulamayan. Bu o kadar saçma
-Spoiler-
Bu kitabi neredeyse 5 yıl önce almış olup defalarca okumaya başlamış olsam da bugün bitirdim. Kitabı defalarca bırakmış olmamı birazcık düşününce kendi hayatımla bağdaştırmış olmam sonucuna varıyorum.
Kitabı genelde hep ortalarında bıraktım. Çatışma bölümünün yoğunlukta olduğu, martin eden'ın sürekli yazdığı ve hiçbir sonuç elde edemediği, toplum tarafından dışlandığı ve kendine güveni olduğu halde sevgilisi ruth'un ondan şüphe ettiği kısımlarda bıraktım. Büyük ihtimalle yüzleşmek istemedim.
Bugün kitabı bitirirken aynı Martin eden gibi ben de bir şey hissetmedim. O amaçsızlık duygusunu hayatı sadece devam ettiği için yaşıyor oluşu, en yakınına bile yabancılaştığın ve tahammül edemediğin o anları ara sıra kendi hayatımda da tadıyorum.
Martin eden kendi yaşamı içerisinde dümdüz bir hayat yaşarken öğrenmenin ve üretmenin zevkini tattıktan sonra bu duyguyu çok hızlı tüketmiş ve yaşadığı olumsuzluklar ile tükenmişlik sendromuna girmiştir. Artık ona okumak, yazmak aynı tadı vermiyor ruth için çıktığı bu yolda ruth'un martin ile yürümeyi seçmemesiyle beraber amaçsızlık hissediyordur.
Tabii bunların hepsi benim fikirlerim ve çıkarımlarım.
Işık Kanat
