"Hümanizmin ruhunun ilk anlayış ve duyuş merhalesi, insan varlığının en müşahhas şəkilde ifadesi olan sanat eserlerinin benimsenilmesiyle başlar".- belə başlayırdı kitabın ilk səhifəsinin ilk sətirləri.
Hugo Bir neçə il əvvəl Notre - Dame'ı ziyarət edir. Qüllələrdən birinin qaranlıq tərəfində divara əl ilə həkk olunmuş bu yazını fərq edir. Bəli, bəli kitabı yazması təsadüfi deyil.
"АNAГКН¹" - yunanca Kader deməkdir. Bu yazı yazarımıza içdən təsir edir və öz özünə suallar verib, bu dünyanı tərk etmədən əvvəl, köhnə bir kilsənin küncündə bir günahın ya da bəxtsizliyin bu ləkəsini buraxma ehtiyacını hansı ağrılı ruhun hiss edə biləcəyini təxmin etməyə çalışır.
Hugo üçün o divara həkk olunmuş yazıdan başqa bir şey qalmamışdı və bu yazının sayəsində daha sonra Notre Dame'in Kamburu əsəri ərsəyə gəldi.
Keçək əsərimizə.
Notre-Dame'ın Kamburu Paris kentinin romanıdır.
XX.yüzillikdə Parisdə Notre - Dame Kilisəsinin bağlı olan hissəsinə kimsəsiz uşağlar qoyulurdu. Baş Rahib Frollo bir uşağı himayəsinə alır və ona Quasimodo adını verir. (Quasimodo Paskalya'dan sonrakı ilk bazara verilən addır.)
Onu böyüdür və ona zəngçalan vəzifəsini verir,ancaq çalan zilin səsi Quasimodonun gedərək kar olmasına səbəb olacaqdır. Quasimodo Frolloya böyük sevgi ilə bağlılıq duyar. Eyni zamanda Quasimodo qaranlıq iç dünyasına həbsolmuş, ələ ala bilmədiyi nifrətinin pəncəsində qıvranan birisidir.
Həyatı Notre - Dame Kilisəsindən ibarət olan Quasimodo gözəllər gözəli Çingənə qızı Esmeraldaya aşiq olur, təbii ki,ilk baxışda eşq mi var? Dediyinizi eşidər kimiyəm, amma olur da,neynəyək.
Və çox təəssüflər olsun ki, Baş rahibin də gözü Esmeraldadadır (nə var imiş yahu bu qızda:d)
İşin qəribə tərəfi isə Esmeralda isə yüzbaşı Phoebusa aşiqdir. Nə qəribə hekayə, amma! Gördüyümüz kimi, yaxşılıq ilə pislik,
