İkinci kitapta Hazer eve döner ve Mila’yla daha da yakınlaşırlar, sevgili olurlar. Gazel, Behram’la evlenir. Tabii diğer kişinin abisi olmadığını Behram öğrenir fakat aşk ağır bastığı için Gazel’i affeder. Hazer, Kimsesizler Yurdu’nda Safir’i Gazel’in babası Hüseyin’in taciz ettiğini öğrenir. Gazel babasını bıçaklar fakat ölmez. Mila’ya aşkını itiraf eder fakat dans etmeyi kabul etmez. Eve döndüğünde ise Hazer’la kavga edip evi terk eder. Üçüncü kitabı okumayacağım sanırım çünkü ikinci kitapta aşırı sıkıldım. Birinci kitap yine karakterleri tanımamız açısından güzeldi, akıcıydı fakat ikinci kitap hiç sarmadı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitap, yazarın babasının ölümüne karşı duyduğu yasla alakalı. Bölümler çok kısa; kendini çok kolay okutturuyor. Her bölüm birbiriyle bağlantılı olsa da farklı konulardan bahsediyor. Yazar bir çocukluğuna dönüyor, bir gençliğine dönüyor; babasının sağlamlığından bahsediyor. Bir bölümde bazen bahçesinden söz ediyor.
Aklımda kalan, babasının tuttuğu defter mesela. Bahçede diktikleri biberlerin, domateslerin ne kadar sürede sulandığını, ne kadar sürede hasat edildiğini, ne kadar sürede toplandığını tek tek yazdığı bir defter. Yazar da bu deftere bakarak “O artık burada yok fakat biz onun ektiği domatesleri yiyoruz şu an.” diyor. Mesela burada da anlıyoruz ki insanlar öldüklerinde, geride bıraktıkları daha çok can yakıyor.
Kitabın bazı kısımlarında insan, kendi yaşadığı kayıplarla baş başa kalıyor. Bazen kendi yaşadığı kayıpları düşünüyor, o yaslarla yüz yüze kalıyor. Yani bu kitap gerçekten hüzünlü bir kitaptı. Hani bir yerinde oturup da gülüp düşündüğümü görmedim ama buna rağmen okutturuyor. İnsanın aklında kalan çokça yeri var. Ama eğer bir yasla mücadele ediyorsanız, bu kitap biraz ağır gelebilir.
Bahçıvan ve ÖlümGeorgi Gospodinov · Metis Yayınları · 202514,6bin okunma
Ölürken ellerini tutmak önemli, diyorum kendisi de babasını kaybeden bir arkadaşıma. Daha sonra bırakmak da önemli, cevabını veriyor kısa bir sessizlikten sonra.