Korkuyu Beklerken, Atay’ın bireyin iç dünyasını, yalnızlığını ve modern hayattaki yabancılaşmasını merkeze alan öyküleri ne de güzel ele almış. Kitaptaki karakterler genellikle toplumla uyum sağlayamayan, kendi korkuları ve düşünceleriyle baş başa kalan kişilerdir. Atay, korkuyu somut bir olaydan çok, insanın zihninde büyüyen bir bekleyiş hâli olarak ele alıyor ve bitirince oturup onca hengamenin içinden düşüncelere dalmış buluyorsunuz kendinizi . Korkularınızı, yalnızlığı,kendine bir yer edinemeyişi sorguluyorsunuz- çünkü içten içe az biraz kitaptaki karakter gibi hissediyorsunuz ama itiraf edin siz bile kendinize bunu itiraf edemiyorsunuz( ben mesela itiraf edemiyorum ama öyle hissediyorum ve evet ilk buraya yansıtırken itirafımı kabul ettim )- kısacası okurken hayatınızı sorgulayacağınız bir eser olacağından ve beğeneceğinizden eminim.Şimdiden keyifli okumalar :)