Halit Altar Alkanat
@Axsel
Ön lisans | Radyo ve televizyon programcılığı
İzmir
İzmir, 1996
96 okur puanıEylül 2024 tarihinde katıldı
Reklam
Uzaylımsı Nazi CanavarıÇizgi Roman
Bu hikâye rahatlıkla film olabilecek güçte, yüksek tempolu ve katmanlı bir anlatı sunuyor. Aksiyonun merkezinde sadece fiziksel çatışmalar değil, geçmişte yaşanan olayların günümüze nasıl büyük ve tehlikeli sonuçlar doğurduğu fikri var. Bu yönüyle hikâye, klasik bir maceranın ötesine geçip kader, miras ve geçmişin yükü temalarını güçlü şekilde işliyor.
Yan karakterlerden Istakoz Johnson’ın hikâyede biraz daha yer almasını ve arka planına dair daha fazla şey görmeyi isterdim. Karakterin varlığı önemli olsa da geçmişine ve kişisel tarafına dair daha fazla detay verilmemesi bir potansiyel kaybı gibi hissettiriyor. Yine de yer aldığı bölümlerde olayların seyrini etkilemesi ve kilit rollerde bulunması, hikâyedeki etkisini güçlü kılıyor.
Hikâye boyunca fedakârlıklar, gizem unsurları ve özellikle ikinci ciltte gelişen bazı olayların etkisi bu cilt ile devam ediyor. Hellboy’un doğumundan bu yana yaşanan pek çok olayın günümüzdeki sonuçlarıyla bağlanması, evrenin ne kadar derin ve bağlantılı kurulduğunu gösteriyor. En çarpıcı noktalardan biri ise Hellboy’un sırtını dayadığı askerî üstlerinin aslında ona tam anlamıyla güvenmemesi ve arkasından işler çevirebilme ihtimali. Bu durum okuyucuda hem şok etkisi yaratıyor hem de Hellboy adına güçlü bir empati duygusu oluşturuyor. Onun verdiği onca emeğe rağmen potansiyel bir ihanetle karşı karşıya kalma ihtimali gerçekten üzücü.
Bunun yanında hikâyedeki uzay teması ve bunun az da olsa bilimsel bir deney niteliğinde kullanılması da oldukça ilgi çekici. Doğaüstü, mitolojik ve şeytani unsurların arasına bu tarz bir bilimsel yaklaşımın serpiştirilmesi evreni daha da zenginleştiriyor ve hikâyeye farklı bir boyut katıyor.
Mignola’nın çizim tarzı ise yine kusursuz. O karanlık, gotik, şeytani ve mitolojik atmosferle o kadar uyumlu ki
Anung Un RamaÇizgi Roman
o gece sende başka bir şey daha gördüm... Özgür irade. Kaderin zincirlerini kırıp kendi yaşamını seçebileceğin ihtimali... Böylece efendilerime karşı geldim ve yaşamana izin verdim. On yıl sonra Aziz Leonard ormanında kanının döküldüğü yerde zambaklar açtığını gördüm ve doğru şeyi yaptığımı anladım.
Nasıl Yaşıyorum Biliyor musun ?Çizgi Roman
Ne olduğuma hiç kafayı takmıyorum. Bu konuya kafamı yormuyorum. Yalnızca işimi yapıyorum. Bana benzeyen yaratıkların ağzından zorla laf alıyorum. Ama bu konuda düşünmüyorum.
Kafam kuma gömülü yaşıyorum ve şikayetim yok. Ama sonra bu Bromhead olayı gibi şeylere bulaşıyorum... Sanki kumun içine çekiliyormuş gibi oluyorum... Ve olan biteni görmek zorunda kalıyorum. Kötü şeyler. Tüm yapabildiğim yine kafamı kuma sokmak...
Ama bunu yapmazsam? Olan biteni izlemeye devam edersem?
