Benim içimdeyse sanki çok, çok eskiden doğmuşum gibi bir duygu var... Hayatımı, bitmez tükenmez kuyruğu olan bir elbise gibi sürüklüyorum sırtımda... Çoğu kez de hiçbir yasama isteği olmuyor içimde.
Yaptığım ilk incelemem böyle mükemmel bir kitaptan, hala okumamış olanlar varsa zaman kaybetmeden okumalarını öneririm. Okurken ilk defa gözyaşlarımı tutamadığım boğazımda düğümlenen bir eser.
Cengiz Aytmatov bu eserinde savaş zamanı yaşanan zorlukları, erkekleri askere alınan bozkırda geride kalanların çektiği sıkıntıları, açlık ve sefaleti; yarım kalmış hayalleri, yarım kalmış hikâyeleri bir annenin ağzından okuyucuya aktarıyor. Kitabı okurken adeta o günlere gidip o anı yaşıyorsunuz.
Savaşı biz istemedik ve biz başlatmadık. Bu savaş, herkesi canevinden vuran çok büyük bir felakettir. Bu canavarı devirip etkisiz hale getirmek için kanımızı dökmemiz, canımızı feda etmemiz gerekiyor. Aksi halde insanlığa layık olmayız.