İnsanın ölme vakti geldiğinde yapabileceği tek şey, hayat gemisinden denize doğru uzanan kalas üzerinde, arkasında zaman dediğimiz tüfeğin tehdidiyle yürümek olmamalı. İnsan böyle bir durumda, kolları bacakları havada savrularak ve dehşetten titreyerek mi düşmeli suya? Hazırlıksız, utanç içinde, kralın eskiden gözdesi olup da gözden düşünce bir gece sıcak yatağından iç çamaşırlarıyla apar topar kaldırılıp defteri dürülen biri gibi? Yaşamdan ölüme giden köprüyü, usta bir mühendis gibi tasarlayabileceğim ve üzerinden geçmek zorunda kalmadan evvel üzerine bir çıkıp dikkatle inceleyebileceğim o köprüyü kurmak için gereken sözcükleri bulabilseydim, bir şeyler fark ederdi diye düşünüyorum. O yüzden devam etmek zorundayım. Arayışımda bana yardım edebilecek biri olsaydı..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Hayat arıza verdiginde, zaman normalde izlediği yoldan taşıp gizli bir birikinti şeklinde göllenmeye başladığında yeni düşünceler ortaya çıkmaz, yeni şeyler başlamaz mıydı?
Umut1000k
Her ne kadar kendimizi en kötüye hazırlasak ve böylece hayal kırıklığından kendimizi korumayi amaçlasak da, aklımıza gelen en kötü senaryonun gerçeğe dönüşmesi yine de yıkıcı olabilir. İşte bu noktada, aslında o âna kadar içimizden söküp atmaya uğraştığımız umudun capcanlı ve dipdiri bir şekilde durduğunu, hiçbir yere gitmemiş olduğunu fark ederiz.
İnsanın hayatında bazı anlar olur ki başka birinin hayati alışık olduğumuz kuralları yıkıp geçer ve bu durum, genelde dünyaya yönelttigimiz alelade dikkatten fazlasını gerektirir - işte böyle anlar hayatı benzersiz kılar.