Ayça
@Ayca_Poyraz
Yeni Dünya’nın acımasız cangılında böyle yaralı bir kimlikle yaşamasının mümkün olmadığını biliyordu.
Reklam
Kapıldığı yaşlanma korkusunun nedeni, "Yarın başlayacağım, yakında yapacağım, daha zaman var, bugün, yarın" diye diye ertelediği şeylerin hiçbirini yapamamış, hayallerinin birçoğu için zamanın geçmiş olduğunu, sanki zihninde bir şimşek çakmış gibi birdenbire ve kesinlikle anladığı halde, inkâr etmiş olmasıydı.
"Çocuklar! Köpekbalığına dikkat! Camgöze dikkat!" Ne önemi vardı bizim için? Her birimiz, köpekbalığı görünürse önce yanımızdakini yakalayacağını düşünüyorduk.
Önemi yok, kendim için şarkı söylemeyi sürdüreceğim, çünkü, ne mutlu bana ki hâlâ pişmanlık sözcüğünün ne anlama geldiğini biliyorum.
Yeniden bir çocuğum. Düş gören bir çocuk. Yalnız bir çocuk. Niçin büyümeli? İstemiyorum. Hiçbir zaman istemedim. Ama zaman durdu, ben devam ettim. Aslında, kimse insanların acıya katlanma gücünü bilemez. Tek bilen kendi yüreğimizdir. Ve neye yarar?
Reklam