Dürnev Hanım insanları sevmemekle, kendi deyimiyle bir "münzevi" olmakla suçluyor beni. Oysa yanlız sokakları değil, insanları da seviyorum. Kalabalık içinde olmayı seviyorum. Yoksa ne diye İstanbul'un güzel görüntülü sessiz yerleri dururken, insanların karınca sürüsü gibi kaynaştığı bu semti seçtim? Belki de yalnızca insanlarla konuşmayı sevmiyorum.