Romada bir mezarlık
Buraya gömülen insanlar mezar taşlarının üstüne gerçek yaşlarını değil, hayatta mutlu oldukları günleri yazarlar.kimi 21 gün mutlu olmuş kimi 37 gün .52 yi geçen çıkmadı daha bekçiye tesekür edip ayrılmışlar.ilyas bir süre sonra Mardine dönmüş .Uzun bir ömür sürmüş,sonra bir gün hastalanmış. Ölüm döşeğinde oğullarını başına toplamış ve demiş ki
Size bir vasiyetim var.Mezar taşıma aynen şöyle yazacsksınız:İlyas-ı Habır bitti/Anasından doğru kabre gitti.
Hayatımda mutlu günlerim olmuştu elbette, ama mesele sadece mutluluk değildir.Önemli olan yaşadığını,hayatın bir anlamı, bir değeri olduğunu hissetmektir.