"Zor olan, gördüklerimi eleştirmemek! Çünkü hemen bildiklerimle kıyaslamaya başlıyorum. Her şeyi yorumluyorum."
"Çünkü beyninin kendini rahatlatmaya ihtiyacı var. Dün de anladığın gibi, yenilikler egoyu korkutuyor, bu yüzden de eleştirmeye başlıyor; zihnini devreye sokup kıyaslamalar yaparak seni bildiklerinin güvenli bölgesine çekmeye, böylece kendini rahatlatmaya çalışıyor. Maya'nın sana önerdiği çok iyi bir egzersiz. Bildiklerini unutursan bundan böyle hiçbir şeyi bir diğeriyle kıyaslaman mümkün olmayacak. Bu şekilde gördüklerini sadece gözlemlemekle yetineceksin. Gördüğünden başka hiçbir şey olmayacağı için de hiçbir şeyi yargılayamayacaksın. Bundan böyle bildiğin veya bilmediğin şeyler olmayacak, sadece gözünün önünden geçen görüntüler olacak."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Romanların kendi benliğinden sıyrılıp bir başkasının ruhuna yaklaşmasına olanak sağlayışını seviyordu. Karakter hüzün içindeyse Youngju da hüznü kalbinde hissediyor, acı çekiyorsa acının derinliğini sezebiliyor, kederliyse onun da içini keder kaplıyordu. Youngju başkalarının duygularını böylesine benimsedikten sonra kitabı kenara koyduğunda, yeryüzünde yaşayan herkesi anlayabileceğini düşünürdü.
"Endişelenme, eğer istersen beynine hükmedebilirsin. Bir şeyin bilincine varmak, buna hazır olduğumuzda saniyelik bir iş, ancak yıllardır süregelen alışkanlıkları değiştirmek, doğaldır ki biraz zaman alıyor."