"Küçük kızın abisine ne olmuş?"
"Annesi yanılmış. Abisi hırsla değil, nefretle büyümüş;
küçük kız ise yalnız kalmış
bu dünya onu sarıp sarmalamamış."
"Annesi sarmalasaymış!"
"Annesinin gitmesi gerekmiş, gitmiş..."
"Anneler gitmez!"
"...yaşatmak için kızını."
"Birlikte yaşasalarmış!"
"Babası izin vermezmiş."
"Kötüymüş o zaman babası!"
“bir süre sonra insanlar pek de umrunda olmuyor. kimseyi değiştirmeye çalışmıyorsun, kimin ne düşündüğünü, kimin ne yaptığını umursamıyorsun, yorulunca kendi kabuğuna çekilip o küçük dünyanda yalnız yaşamayı öğreniyorsun.”