Hayatımın en güzel baharını yaşatan güzel annem, şimdi sensiz...
Rüzgârda adını duyar gibiyim, Gökyüzünde gözlerinin ışığını arar gibiyim.
Sensizliğin koynunda her gün biraz daha büyüyor özlemim.
Gülüşün, hayatıma düşen güneşti, Dokunuşun, yaralarıma sürülen merhem...
Şimdi sessizlikle konuşuyorum,
Senin yokluğunla kavruluyor içimdeki her hecem.
Her baharda açan çiçeklerde senin kokun var, Her dalda, her yaprakta, her duada izlerin...
Bir gün kavuşacağımızı bilmek Teselli ediyor yalnız kalbimi, yorgun gözlerimi.
Cennet sana yoldaş olsun...
Benim baharım sensin,
Sensizliğimde bile hep var olan tek gülüşüm.