İhsan Oktay Anar'ın, Puslu Kıtalar Atlası ve Efrasiyab'ın Hikayelerinden sonra Kitab-ül Hiyel benim en beğendiğim kitabı. Bilim ve edebiyatın iç içe geçtiği, karakterlerin geçişlerinde muazzam uyum ve farklılıkları, her bölümde bambaşka olaylara sürüklemesi, uzun cümleleri gözümü kırpmadan okuduğum, hem her mühendisin, mimarın ya da bu tür işleri yapacak kişilere hem de her edebiyat severe tavsiye edilebilecek türde bir kitap. Okuduğum türler arasında bambaşka bir sayfa açmamı sağladı.