Ne gitmek istiyorum ne kalmak. Ne
yaşamak ne ölmek. Ne gülmek ne
ağlamak. Aldığım nefes başına buyruk,
gülüşlerim emanet. Ne zaman hangi
saat başladı kayboluşum? Bilmiyorum.
Acıya bile artık duygusuzum.
Unutulmuş gibiyim ben. Ve insan
Bir bakıma unutulmuş gibidir
Bilmem ki, nasıl anlatmalı, yalnız bile değilim.
Sayfa 330
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Başkalarının gözünde bugüne dek kendim olduğumu sandığım kişi olmadığım düşüncesine takılıp kaldım.
Dış görünüşleriyle böbürlenmenin budalalara mahsus oluşu.
İstediğim gibi birine asla rastlayamayacağım… Diğerleri ise bana lazım değil.
Sayfa 56
