Ben dünya vatandaşıyım,size de ta buralardan sesleniyorum.
Bana bakın,evim yok,vatanım yok,servetim yok,hizmetçilerim yok. Yerde uyurum. Ne karım, ne çocuklarım, ne kafamı sokacak bir barınağım var. Sadece toprak, gökyüzü ve bir de eski bir harman. Eee, neyden mahrumum ki ben? Keder, korku işliyor mu bana? Özgür değil miyim şimdi ben?
Mutluluk algoritmiktir, üzerinde çalışılabilir, kazanılabilir ve hukuk fakültesine kabul edilmek ya da çok karmaşık bir lego seti kurmak gibi ulaşılabilir. X'i elde edebilirsem mutlu olurum. Y gibi görünürsem mutlu olurum. Z gibi biri olursam mutlu olurum. İşte bu önermenin kendisi bir sorundur. Mutluluk çözülebilir bir denklem değildir.