Ayşe
@Ays_dc
7/10
12 günde okudu
·2023 30. kitabı
Reklam
Bir kitabı okurken geçen iki saatin ömrümün birçok senelerinden daha dolu,daha ehemmiyetli olduğunu fark edince insan hayatının ürkütücü hiçliğini düşünür ve yeis içinde kalırdım.
"Berlin'de yalnızsınız değil mi?"dedi.
"Ne gibi?"
"Yani...Yalnız işte...Kimsesiz...Ruhen yalnız... Nasıl söyleyeyim... Öyle bir haliniz var ki..."
"Anlıyorum, anlıyorum... Tamamen yalnızım... Ama Berlin'de değil...Bütün dünyada yalnızım... Küçükten beri..."
Zaten muhitimden uzak duruşumun, vahşiliğimin bir sebebi de kitaplarda tanıştığım ve benimsediğim insanları muhitimde bulamayışım değil miydi?
Gülümsediğinde, gözlerinin köşeleri ateşe tutulan bir yaprak gibi kırışıyordu.
Reklam