Ayşe Öztürk
@Ayse426
Yarınlar hep güzel olacak denir oysaki bugünler dünün yarınları değil miydi ?
Şu anda okuduğu kitap
İnsan bir şey bekliyordu, sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiçbir şey olmuyordu. İnsan tekrar tekrar bekliyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan bekliyor, bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyordu, şakakları ağrımaya başlayana kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu. Yalnız. Yalnız
Reklam
Paltom bile ağır gelirken nasıl taşırım
koskoca dünyayı sırtımda?
Hayatım boyunca tek bir düşünceye saplanıp kalmış, monomon insanların her türü dikkatimi çekmiştir, çünkü bir insan kendini sınırladığı ölçüde sonsuzluğa da yaklaşmış demektir; özellikle dünyaya sırt çevirmiş gibi görünen bu insanlar , özel malzemeleriyle kendilerine karıncalar gibi tuhaf ve gerçekten bir defaya özgü küçük bir dünya modeli inşa ederler.
Reklam