...sonra antik dönem şairlerinden birini okuyorum ve onda sanki kendi kalbimi görüyorum. Bunca çok şeye katlanmam gerekiyor. Ah! Benden önce de insanlar böyle acı çektiler mi acaba?
..O zamandan beri güneş, ay ve yıldızlar istediğini yapabilirler. Zira ben ne gecenin ne de gündüzün farkındayım. Dünya benim için artık bir şey ifade etmiyor.
...bunun dışında birkaç kişiye rastladım ama her şeyleriyle öyle tuhaflardı ki , yanlarından hemen uzaklaştım. Çünkü dostluk gösterileri de kendileri gibi katlanılmazdı!