Ayşe
@Aysecftcc
"Herkesin düşünceleri, buna bağlı oluşan duyguları, kendi dünyasını oluşturur. Yanı iç dünyalar benzersizdir, tektir, birtakım benzerlikler gösterse de başkalarına yabancıdır. Hepimiz Kendi dünyalarımızın hapishanesinde, vazgeçemediğimiz düşünce ve duygularımızla âdeta tutsaklığımızı yaşarız. Arzularımız beklentilerimiz, korkularımız ve düşünce tarzınızdan kaynaklanan ıstıraplar kol gezer bu hapishanede. Hâlbuki dünya, sadece çevremizde gördüğümüz, işittiğimiz, dokunduğumuz,kokladığımız şeylerden ibaret değil. Yani bütün bu dış dünyayı oluşturan öğelerin dışında bir de iç dünya dediğimiz ruhsal dünyamız var. Düşüncelerimizle, duygularımızla, algılarımızla, yorumlarımızla, heyecanlarımızla, aşklarımızla renklendiririz bu eşsiz dünyalarımızı. Dolayısıyla herkesin dünyasının farklı ve eşsiz bir rengi vardır. İnsanların dertlerini, üzüntülerini, birbirinden çok farklı sorunlarını paylaşırken, yeni dünyalar keşfetmek, yani bu paylaşım, bu katılım, bu armoni, bir başkasını anlamak, onu yaşamak gibi olağanüstü bir duygu yaratır insanda. Bu da yaşamanın en gerçekçi tarifelerinden biri değil midir?"
Reklam
"Ruhumuz bazen hayatımızın bir yerlerinde takılır kalır."
"İnsanlar sadece doğru kabul ettileri bir tavırdan doğan mutluluğu kalıcı olarak kabul eder. Zevklerden ibaret bir mutluluk ise gelir geçer.Daha hissedildiği anda ölür."
Ya Türk filmleri! Yetişkin insan olduktan sonra gittiğim hiçbir film beni onlar kadar etkileyemedi. Ne güzel aşklardı onlar!...
Victor Hugo ne güzel açıklamış;
Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?
Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?
Sevmek için güzele mi bakmalı?
Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?
Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?
Özlenen yanındayken hicran duyulamaz mı?
Hırsızlık; para, mal mı çalmaktır?
Saadet çalmak, hırsızlık olmaz mı?
Solması için gülü dalından mı koparmalı?
Pembe bir gonca iken gül dalında solmazmı?
Öldürmek için silah, hançer mı olmalı?
Saçlar bağ, gözler siyah, gülüş, kurşun olamaz mı?
Reklam