" Yıldızlar karanlıkta parladığı gibi yoksulluk ve yoksunluk içinde de temizlik ve yücelikle parlayan ruhlar yok mudur? Bir kalp, sevmek için mutlaka servete, asalete mi muhtaçtır? "
Ağlamak uğradığımız felaketlere karşı vücudumuzda kalan son kuvvetin bir çığlığıdır. Ağlayamadığımız zamanlarda bizde o iktidarın da yok olduğu zamanlar ki onun yerine geçen etkili bir sessizlik, en şiddetli üzüntü gözyaşlarından daha yakıcıdır.