-Cezmi için senelerin bir bakıma manası ve neticesi yoktu. Seneler onun hayatında hiçbir şey değiştirmiyor, hiçbir mesafe kat ettirmiyor ve geçilmiş yollardan hep ilk çıkış noktasına dönülüyordu.
-Muayyen bir yaştan sonra hatıralar birbirine karışmıyor, zıt muhitlerden, birbirine benzemez insanlardan alınmış intibalarla, duyulmuş sözlerle hafıza adeta bir mahşere dönüyordu.
-Her geçirdiğimiz zaman, biraz sonra, kendimize delilik zamanları diye görünmeye mahkumdur. Zira delişmenliğinden haberi olan bizler, bir türlü tatmin edilemeyen mantığımızla, adeta rahatsız, hasta insanlarız, ötekilerse bundan haberleri olmayan ve rahat kalanlardır.