Ayse
@Ayseeae
Hagi Arif ortada. Hagii kaleye baktı, Bir çalım! nefis bir hareket... Hagi Hagi Hagi Hagi Hagi
267 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
-Muayyen bir yaştan sonra hatıralar birbirine karışmıyor, zıt muhitlerden, birbirine benzemez insanlardan alınmış intibalarla, duyulmuş sözlerle hafıza adeta bir mahşere dönüyordu.
Reklam
-Her geçirdiğimiz zaman, biraz sonra, kendimize delilik zamanları diye görünmeye mahkumdur. Zira delişmenliğinden haberi olan bizler, bir türlü tatmin edilemeyen mantığımızla, adeta rahatsız, hasta insanlarız, ötekilerse bundan haberleri olmayan ve rahat kalanlardır.
Puan vermedi·232 syf.·
27 saatte okudu
·2024 11. kitabı
Drogo, insanların her zaman birbirlerinden uzakta olduklarını fark etti, birisi acı çektiğinde, acısı sadece kendisine ait oluyor, hiç kimse o acıyı birazcık olsun dindiremiyordu; bir insan acı çektiğinde diğerlerinin, duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun, bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti.
Eskiden yaşamını besleyen her şey uzaklaşmıştı, kendi yerinin rahatlıkla işgal edildiği yabancı bir dünyaydı o artık. Ve Giovanni, o dünyayı, şimdi biraz özlemle karışık da olsa, dışarıdan seyrediyordu; oraya geri dönmek kendisine rahatsızlık verecekti. Yeni simalar, farklı alışkanlıklar, yeni aşklar, alışık olmadığı yeni konuşma tarzları oluşmuştu. Artık bu onun yaşamı değildi; o başka bir yola koşulmuştu, geriye dönmek aptalca ve boşunaydı.
Reklam