Güç, aslında tek. Ve o güç, bize "karşı" olan bir șey değil, kişiler bize "karşı" olması amacıyla bir șeyler yapabilseler de. Kötülük yapanın kötülüğü aslında farkında olmadan kendisine yapması da bununla ilgili. İyiliğin, iyilik yapanın kendisine iyilik olması gibi.
Bana o ya da bu şekilde davranan sevgilimi/eşimi/arkadaşımı değiştiremem -ve nitekim herhangi birini değiştirmeyi de zaten düşünmemem gerekir-; ama bana o ya da bu şekilde davranan sevgilimle eşimle/arkadaşımla ilişkimi değiştirebilirim ve/veya bitirebilirim. İlişki kontrolü, tüm tarafların elindedir. Nitekim kontrolün bizde olduğunun bize hissettirilmediği ve/veya bize bitirme özgürlüğü tanınmayan ilişki de gerçek bir ilişki değil. Ve buna anne babamızla ilişkimiz de dahil. Bugün "Şu kişi bana bunu yaptı!" diye şikâyet ettiğimiz her durum, çocukken yaşadığımız acizlik ve haksızlık hissinin yeniden dile gelmesi.