Ayşe Kalaycı

Ayşe Kalaycı
@Ayseklyc
Bilim kurgu -distopik romanim Prensesin Uykusu için m.kitapyurdu.com/index.php?route...
Belirsizliğin anatomisi
"Kutuyu açmadığın sürece kedi hem ölüdür hem diri. İnsanlar bunt hayatlarında sık sık yapar. Üzülecekleri bir gerçeği görmektense bir süre de olsa. belirsizlikte kalılar. Cünkü belirsizlikte mutsuzluk kadar mutluluk ihtimali de vardr. Ama bakarsan.... çat! Gördüğür sey tek gerceğin olur."
Reklam
Oğul, Allah'tan bir sey isteme; bu O'na tohmet ve it- hamdr. 0'nu isteyecek kadar kendini kaybetme, bu O'nu da kaybettiğinin delilidir. Ondan başka bir varlığı isteme, bu 0 'ndan utanmazlık ve hayâsızlığın sayılır. 0'ndan baskasın- dan bir şey isteme, bu 0'ndan uzaklastiğın gösterir. Elinden geliyorsa 0'nun dsşindaki seyleri kalbinden temizlel işte o kadar!
Sayfa 366·Kitabı okudu
"insanlar! Geliniz, dinleyiniz, belleyiniz! ibret alınız! Yaşayan ölür, ölen fena bulur! Olacak nevse olur. Yağmur vağar, otlar biter; çocuklar doğar, annelerinin ve babalarının verini alır. Derken, hepsi ölüp gider! Hadise lerin ardı arkası kesilmez; hep birbirini kovalar. Kulak tut nuz, dikkat kesiliniz; gökte haber, yerde ibret alınacak seyler var. Gelen kalmaz, giden gelmez. Acaba vardıklar verden hoşnut olup da mı kalıyorlar? Yoksa orada kalıp da uykuya m dalvyorlar? Yemin ederim, yemin ederim ki Allah'r in dinde bir din vardır ki şimdi için de bulunduğunuz dinder daha sevgilidir! Ve AUah'ın gelecek bir peygamberi vardr ki gelmesi pek yakındır, Gölgesi başınızın üstüne düştü! Ne mutlu o kimseye ona iman eder: O da kendisine hidayet eyler! Yazıklar olsun, ona isyan ve muhalefet edecek bed bahta! Yazıklar olsun, ömürleri gafletle geçen ümmetlere! insanlar! Hani va babalar, dedeler, atalar? Nerede soy Sop? Hani süslü saraylar ve mermer binalar yükselten Ad ve Semûd kavimleri? Hani ya, dünya varlğından gurur- lanıp da kavmine, 'Ben sizin en büyük Rabbiniz değil mi- vim?' diven Firavun 'la Nemrut? Onlar, zenginlikçe, kuvvet ve kudretçe sizden Sok daha üstün idiler. Ne oldular? Bu ver, onlanı değirmeninde öğüttü, toz etti, dağıttı. Kemikleri bile çürüyüp dağıldı. Evleri ylkılıp ıssız kaldı. Yerlerini yurt- anını simdi köpekler şenlendiriyor. Sakın, onlar gibi gafle- te düşmeyin, onların yolundan gitmeyin! Her şey fanidir; bâki olan ancak Allah'tır. Evvel gelip geçenlerde, bize ibret alacak sey çoktur! Ölüm bir ırmaktır. Girecek verleri fazla, ama çkacak yeri yoktur! Büyük küçük hep göçüp gidiyor! Giden geri gelmiyor! Kat'i bildim ki herkese olan, size ve bana da olacaktır:'"
Sayfa 148·Kitabı okudu
Oysa insanın yaptıkları kadar yapmadıklarını da, seçtikleri kadar seçmedikle- rini de, oldukları kadar olamadıklarını da içine alryordu kader. O, zaman boyunca uzanan, yani geçmișten gelip dörtnala geleceğe doğru ilerleyen düz bir çizgi değildi. Kader bir döngüydü. İçinde neticeler barındırdığı kadar, görülmemiş, gizli kalmış sebepler de barındırıyordu. Bitişlerle olduğu kadar başlangıçlarla da doluydu. Tek mesele kaderi okumakta, okuyabilmekteydi. Aşçıbaşrnın ve yeryüzünde daha birçok insanın yaptığı gibi kaderin sadece tek bir kısmına bakıp kalmak, insanın kendisini bir girdaba hapsetme- siydi sadece. Oysa önemli olan döngünün bütününe bakabilmek, zamanlar, mekânlar, insanlar ve olaylar arasında kendi bıraktığı izleri sürebilmekti. Bunu yapabilmek, bu ilahi matematiğin içine gizlenmiş denklemleri belirgin kılıyor, elinizden alınanlar kadar önünüze sunulanları da görebilmenizi sağlıyordu.
Sayfa 261·Kitabı okudu
Iskender ve tuzlu su
Korkuluklara dayanıp denizi seyrediyorum. Tuzlu, yosunlu de- niz kokusunu çekiyorum içime. Denizin tuzlu suyuna gözlerimde ki tuzlu su eslik ediyor. Ağlyorum. Çünkü yaşlanmak hüznü kap- lyor içimi. Ölecek olmak çlditiyor beni, Bu yüzden acele acele bir șeyler yazarak mağara adamı sorumluluğunda hayatımdan bir șeyler ölümsüzleștireyim istiyorum."Ben de yaşamıştım!" diyeyim insanlığa.. "Ayn1 seyler tekrarland baska hayatlarda da ama bu be- dende farklı oldu yankılar, alın bakın!" diyeyim. Oysa hiçliğimi se- viyor olmamla ne kadar tezat oluşturuyordu bu talep. Hani bütün- de kaybolmayı seviyordum? İște bu iki uç algıdaki yolculuklar top- lamı șu otuz küsur senelik hayatım.."Ben buldum!" çocukluguyla Ben de dáhil oldum!" dervişliği arasında gidip geliyor ruhum.
Sayfa 33·Kitabı okudu
Reklam