Ayşe Ö.
@Aysesreading
62 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Ayfer Tunç öyle güzel bir kurgu ile yazıyorki kitaplarını bi kaç sayfa ilerleyince kitabın içinde buluveriyorum kendimi. Hatta onunla da kalmıyor, kitapta yer alan bir karakterle mutlaka benzer duygulara sahip olduğunu farkediveriyorum.
Üç kitaptan oluşan serinin ilki; Kapak Kızı.
Bir kış günü Ankara’dan İstanbul’a giden trende birbirini tanımayan üç kişininde bildiği “Ayın Kızı Şebnem” ile ilgili düşüncelerini, akıllarından geçenleri, hatta kitabın sonunda Ersin ve Selda’nın Şebnem hakkında konuşmalarını su gibi akıp giden cümlelerle anlatan kitap. Bu üç kişininde aklından çıkarmadığı, hatta ana karakter dediğimiz Şebnem ise bu kitapta hiç söz almıyor. Yani sadece Selda, Ersin ve Bünyamin’in tanıdığı kadarıyla tanıyoruz biz de Şebnem’i. Bu yüzden sabırsızlıkla Şebnem’i kendi cümleleriyle tanımak istiyorum.
Reklam
Denilene göre Goethe zamanında umutsuz bir aşka düşmüş ve kendinden yola çıkarak bu kitabı oluşturmuş. Kitaptaki ana karakter Werther kentin kalabalığından bunalıp sakin bir kasabaya yerleşiyor ve orada Lotte ile tanışıyor. Zamanla Lotte’ye olan aşkının farkına varıyor ve aynı zamanda da Lotte’nin nişanlı olduğunu öğreniyor. Bu duygular içindeyken bir yandan da nişanlı bir kadına duyduğu hisler yüzünden kendini suçluyor ama kalbine de söz geçiremiyor. Bu saplantılı aşkın içinde bir de altını çizmeden edemediğim bir sürü ders niteliğindeki düşüncelerinden kendimi alamadım.
“Niçin siz insanlar,” diye haykırdım, “bir konudan söz etmek için, hemen, bu budalacadır, şu akıllıcadır, bu iyi, şu kötüdür demek zorundasınız! Bu ne anlama geliyor? Yargıladığınız eylemin içsel koşullarını araştırdınız mı? Eylemi meydana getiren, onu bir zorunluluk haline getiren nedenleri kesin olarak belirleyebiliyor musunuz? Eğer böyle yapmış olsaydınız yargılarınızı öen sürerken bu kadar aceleci olmazdınız.”
Reklam