Ne var ki insan, hakkında iyi düşünceler beslediği dünyanın mahvolmuş olduğunu keşfetmeye görsün bir kere. insanın altın çağının geri gelmeyeceğini , zaten hiç olmadığını , Ömür denen şeyin boş bir umudu beslemekten ibaret olduğunu anlamaya görsün. insan , insan denen varlığın en iyimser oranla yarısının şerefsiz mahlukat, diğer yarısının da şerefsiz mahlukatın oyuncağı olduğunu fark etmesin bir kere.