Gerçeğin ölümcül yüzüne muhatap olma zarureti ortaya çıktığında hayatta kalabilmek için , tahammül sınırlarımızı genişleten çareler bulmaya çalışıyoruz.
Sezmek anlamaktan çok kötü. Anlamak bir, sezmek bindir, anlamak bir müddet içimizde yürür, anladığınızda bir amorf da olsa şekil alırsınız. Sezmek şekilsiz ve hep sancılıdır, her gün yeni bir sancı doğurur.