Ayşe Mollahüseyinoğlu
@Ayssmolla
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Öyle bir öyküdür ki, küçük yaşta okumuş olmanın verdiği o saflık, temizlik ve masumiyetin karşısında daha bir etkili olur ve belki de insanın o yıllardan geriye aklında kalan bir kaç kitaptan biri halini alır. Özellikle, bir kardeşe sahip iseniz, sanki öyküdeki abi ve kardeş sizmişsiniz gibi hissettirir her akla geldiğinde.Doğru olmadığından emin olmak içindir herhalde ki kardeş bulunur ve gidip sarılınır.
“Şimdi siz Frenk mürebbiyeler elinde büyüyor, kendi lisanınızın güzelliklerini tanımıyor, başka memleketlerin, başka şeylerini öğreniyorsunuz. Onlara benzemek istedikçe, kendi benliğinizden uzaklaşıyor, etrafınızdan nefret ediyor, hakikaten sevinçten, saadetten mahrum kalıyorsunuz.”
Kitapta her karakter için ayrı ayrı üzülüyor insan. Tevhide'nin saçlarını sevmek, Gülsüm'ü elinden tutup camiye götürmek, şair ile laflamak istiyor insan.Hayat Hanım'a ise sadece sarılmak…Kitabın son kısımlarında yazanların şahidi olunca insanın içi sıkılıyor.Karakterlerin insanın boşluğuna bırakılması aynı zamanda hepsinin de bir "an"ını hatırlamak belki de kitabın hayata nanik yapma şekli.
