Gövercin Aysu
@Aysug
Anlatacak bir şey mi yaşadık sanki ?
SADAKO SASAKİ, 25 Ekim 1955 tarihinde hayata gözlerini yumdu.
1000 adet turnasıyla beraber gömülebilmesi için, kalan 356 turna da sınıf arkadaşları tarafından katlandı.
Cenazenin ardından, ilkokul arkadaşları Sadako’nun mektuplarını ve günlüğünü derleyip, kitap olarak bastırdılar. Kitaba da -Sadako hastanede yatarken ona hediye ettikleri oyuncak bebeğe ithafen Kokeşi adını verdiler. Kitap, Japonya’nın her yerine yollandı ve çok geçmeden, “Sadako ve Kâğıttan Bin Turna Kuşu” hikâyesini duymayan kalmadı.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Beş yüz kırk bir...
Fakat yorgun olduğu için kuşu tamamlayamadı. Yatağa uzanıp gözlerini kapattı. Bayan Sasaki parmaklarının ucuna basarak odadan çıkarken Sadako annesinin ona küçükken söylediği şiiri fısıltıyla tekrarladı:
"Cennetin turna sürüsü,
Kanatlarınla çocuğumu ört."
Onun anısına "A folded Crane Clup - Kağıttan Turna Kulübü" de kuruldu. Kulübün üyeleri, barış günü olan 6 Ağustos'ta Sadako'nun anıtının altına hala kağıttan bin tane turna kuşu koyuyorlar. Aynı zamanda bir istekte de bulunuyorlar. İstekleri anıtın üzerinde şöyle yazıyor:
Bu bizim yalvarışımız
Bu bizim duamız
Dünyada barış istiyoruz.
Ölürken insanın canı acıyor muydu? Yoksa ölüm, uykuya dalmak gibi bir şey miydi?
Ölüm korkusunu kafamdan bir atabilsem, diye düşündü. Fakat bu, yağan yağmura engel olmak gibi bir şeydi. Başka şeyler düşünmeye çalışırken, hep ölüm geliyordu aklına.
