Öldüresiye monoton;gölgelerin,hayallerin,uydurma düşüncelerin esiri bir hayat.Yüreği çekilmez işkencelerle dolduran,hep kara bulutlarla kaplı,güneşten yoksun bir hayat!Oysa bu zavallı Petersburglunun da herkes gibi güneşe ihtiyacı var;güneşsiz görülmüş rüyaların bile hiçbir değeri yok!
Eskiden korkardım vedalardan.
Bu yüzden veda edememiştim sana.
Artık korkmuyorum.
Sana vedam başkasına başlangıcım oluyor çünkü.
Zaten çocukluğumdan beri neye inansam hep o oluyor.
Kendime söz verdim:
Bundan sonra hep güzel şeylere inanacağım.