Yavaşça yataktan doğruldu.Bütün hikayeler insan uyanınca başlar.İlk uyanış insanın doğumudur,sonraki uyanışlar onun birer taklididir.Gözü kilimin üzerinde duran çorabın tekine takıldı.Tıpkı çorabın teki gibi yalnızdı.
Geceye aynalardan düşüyorum.Yüzümü yırtıp içimin yollarında buluyorum kendimi.Bu dünya çok sıkıcı.Ellerimden sesleniyorum hayata,kırık bir şerit gibi koştukça kısalıyor ömrüm.Işığa vurgun,karanlık düşkünüyüm.Dokunuyor bu ıssızlık.