Gövercin Aysu
@Aysug
Anlatacak bir şey mi yaşadık sanki ?
En basit haliyle şu noktaya gelmiştim:
Gerçekte iki dünyayı birbirinden ayıran duvar diye bir şey yoktu.Eğer varsa da, derme çatma, kartonpiyerden bir duvardı bu.Şöyle bir yaslansam diğer tarafa devrilecekti belki de.Ya da diğer taraf içimize gizlice sızmıştı da biz fark etmemiştik.Bunları cümlelere dökmek çok güç.
İnsanlar düşündükçe var olduğunu sanıyor.Ben ise düşündükçe yok oluyorum.Küçülüyor ayak parmaklarım ,dizlerim çekiliyor kaburgalarıma.Kulaklarım duymuyor hiç bir çağırışı .Beynimin her köşesinde suçluluk duyuyor her bir kırgınlığım .Düşündüğüm şeylerle varlığım ters düşüyor sonra önüme.Gölge gibi.Soğuk ve suretsiz.O zaman işte arıyorum seni.Ulaşamıyorum hiç yollarına.Çarpsa bir kere düşlediklerim düşüncelerine ; vazgeçmeye yetişeceğim gibi....