Aytac Mustafazadeh

Aytac Mustafazadeh
@Aytac24
İnsan nesli yeryüzünde görünmeden önce yaşamış zırhlı hayvanların bugüne miras bıraktıkları küçük akrabalarına benziyordu.
Sayfa 40 - İletişim·Kitabı okuyor
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Aklımın içini örümcek ağları sardı;kafamın sandalyelerinde elbiseler,gömlekler,çoraplar birikmeğe başladı;kurduğum hayaller,bir bekar odasının dağınıklığına boğuldu.Düşüncemin duvarlarına resimler asmak istediğim halde bir türlü olmadı.Belirli noktalara biriken eşya,odanın çıplaklığını daha çok ortaya çıkardı.
Sayfa 24 - İletişim·Kitabı okuyor
Belki yarın sabah soğukta uyanmanın bir anlamı olur,sana çay pişirmek gibi.Ayaklarımın ucuna basarak yürürüm yataktan kalkınca.Tahtalar gıcırdar.Hayır,zamanla öğrenirim hangi tahtaların ses vermediğini.Sonra ne yaparım? Uyanmadı,çayın hazırlandığından haberi yok diye sevinirim.Bütün hayatımı,en ince ayrıntılarına kadar düşünerek hesapladığım iyiliklerin hayaliyle geçirdim albayım.Artık ne olacaksan olsun istiyorum.
Sayfa 23 - İletişim·Kitabı okuyor
Şu dünyada sadece hoşlanmanın yetmeyeceği bir dolu şey var.Yaşam uzun ve bazen çok acımasız.Kurban gerektiren durumlar da var.Birilerinin bu rolü üstlenmesi gerek.Dahası,insan vücudu zayıf ve kırılgan,kestiğinde kan akıyor.
Sayfa 314 - Doğan kitap·Kitabı okudu
Özel gece ekspresine binerek,uzaklarda bir yerlere giden insanlar.Tsukuru bir parça gıpta etti onlara.Hiç olmazsa gidecekleri bir yer vardı.
Sayfa 302 - Doğan kitap·Kitabı okudu