“Vermek, almaktan daha çok doyuran, daha çok haz veren hale gelmiştir. Sevmek, sevilmekten daha önemlidir. Severek, narsizmin ve benmerkezciliğin yarattığı tutsaklığın yalnızlık ve soyutlama hücrelerinden
kurtulmaktadır. Yeni bir birleşme, bölüşme, birolma duyguları tadar. Bundan da öte, küçük, çaresiz, hasta,ya da "uslu" olmasına karşılık sevilmesi yerine, severek sevgi yaratma gücünü duyar. Çocuk sevgisi, "seviyorum çünkü seviliyorum" ilkesine dayanır. Büyüklerin sevgisinin ilkesi, "seviliyorum çünkü seviyorum"dur. Olgunlaşmamış sevgi
"Seni seviyorum, çünkü sana gereksinimim var" der. Olgunlaşmış sevginin söylediği ise "sana gereksinimim var, çünkü seni seviyorum”dur.”