"Ben senin iyiliğin için söylüyorum" cümlesi, bir alarm cümlesi olabilir çünkü bu sözün ardında genellikle sevgi değil kontrol vardır.
Kontrol etmenin amacı nedir?
İtaat beklentisidir. Dolayısıyla kontrolü ele geçirmek ne anlama gelir?
Karşı tarafın hayatını yönlendirebilme, ondan bir şey alabilme ya da ona bir şey verebilme, ona tesir edebilme, karşı tarafı rızası dışında bir şeye sevk edebilme imkanı doğurur değil mi?
İşte bu da oldukça tehlikeli bir sonuçtur.
Zorbalık artık kaba kuvvetle değil, incelikle yapılır. Bu yeni zorbalık biçimi, saldırmaz ama sızar. İkna etmez, ima eder. Kırmaz, suçluluk uyandırır. Ve en önemlisi: Kendini iyilikle meşrulaştırır.
Zorbalık,sadece bir davranış biçimi değildir, aynı zamanda bir varoşluk, bir kimlik ve güç arayışı biçimidir. Friedrich Nietzsche'ye göre her canlıda "güç istenci" vardır.