Azizim Kuvvet

Önemli olan asla unutulmuyor.

Mumlar Sonuna Kadar Yanar Sándor Márai

Hafıza sapla samanı olağanüstü bir biçimde ayırır.

Reklam

yerle yeksan, ıslak saçlı, kem gözlü, kavim göçlerinden bu yana ağlayan ve durmadan Cep kanyağı yakıcılığında ezgiler Çalan, çaldıran, yakalatan adı bende gizli bir kadındı İstanbul şehre bir yağmur yağdı ben ağladım sevilirken ayrılmak mı kaldı Bizanstan yalan dolan yoktu gözlerde sadece ses verilen sözler birdi edilen yeminler sıfır eşyalar alındı fotoğraflar söküldü yerlerinden bir aşkın izlerini yok edecek yeni bir aşk sipariş edildi yeniden bir şehre yağmur yağdı ben ağladım . kim daha çok yalan söndürdü çay bardaklarında hangisi talandı demli öpücüklerin ve buğularda yitirilen kimin adıydı bir aşktan diğerine kaç saate gidiliyordu soyulur muydu kabuğu hayatın yoksa bütün vitamini kabuğunda mıydı? yağmur şehre bir yağdı ben ağladım. Ben giderken ençok seni götürdüm aklımın nakliyesiydi asıl yoran taşıyıcıları yardan düşmüştüm yaralarım yardan armağandı ben sevmeyi beceremedim belki de sevilmeyi benim sevmeye engel evcil acılarım vardı ben yağmur ağladım bir şehre yağdı

Anladım Yılmaz Erdoğan

youtu.be/pEog8GF3aoc?si=...

Azizim Kuvvet

"Apartmanın girişindeki lambayı sen mi kırdın Bülent? " "Hangisini?" "Otomatik yanan, sensorlu lamba." "Hayır." "Komşu görmüş, yalan söyleme. Süpürge sapıyla kırmışsın dün gece." Önüme baktım. "Neden kırdın?"

Erken Kaybedenler Emrah Serbes

"Beni görünce yanmıyordu baba." "Nasıl ya?" "Görmezden geliyordu, yanmıyordu. Kaç sefer yok saydı beni."

Takip Önerileri

Azizim Kuvvet

Gözlerinde karanlık bir nefret okunuyordu, bana bile öyle bakıyordu. İnsan umudunun bir kısmını kaybederse üzgün görünür ama tamamen umutsuz kalınca, böyle olur.

Huzursuzluk Zülfü Livaneli

Kardeşine, anana babana bile güvenmezsin insan kılığındaki her yaratığın içindeki canavarı görürsün hep, başka bir şey görmezsin.

Azizim Kuvvet

Hava karardıkça bir kasvet çöküyor, ayrıntıları silinen koca ova, uçsuz bucaksız bir okyanusmuş gibi görünmeye başlıyor, sanki sonsuz bir deryaya, bir ummana bakıyorum. Neredeyse ağlayacak hale geliyorum ama nevin ağlattığını bilmeden. Dedemin öğrettiği çok eski bir Arap şiiri geliyor aklıma: Asil insanların en neşeli zamanlarında bile bir hüzün vardır, daha düşük ruhlar ise en sefil zamanında bile neşelidir.

Huzursuzluk Zülfü Livaneli